“Toen kwam er op een dag een excursie van ´it Fryske gea`, heren met hun dames. Er bleek iets over het teapert-nest te zijn uitgelekt, ze wilden het graag zien. Ik raadde het af, maar dat hielp niet en daar het mijn bazen betrof, kon ik niet weigeren.

Van de vrouwen kreeg ik gelukkig geen last, die waren bang voor de koeien in het land. Hoewel uitdrukkelijk door mij gewaarschuwd nam een der heren een paar eieren in z´n hand, terwijl hij mij verzekerde, dat het geen kwaad kon. Hij wisten het uit de boeken beter dan ik met mijn ervaring.

Drie dagen later was de teapert verdwenen, de eieren zijn niet uitgekomen. Zoiets vind ik een soort roof, de vogels worden er door wat wij noemen ´forballe` (verstoord).”