Als voorzitter van de visserijvereniging van Warns eo ging Wigle naar Den Haag. Er was een bijeenkomst met kamerleden over de schadeloosstelling voor de Zuiderzeevissers.

Elk vissersdorp mocht zijn zegje doen. Zo kwam ook Wigle aan de beurt namens de visserijvereniging. Hij begon met praten. Echte,r halverwege zijn verhaal ging plotseling de hamer. Hem werd het woord ontnomen! Beduusd keek hij om zich heen en ging weer zitten.

Hij vroeg aan zijn maten : “Wat heb ik verkeerd gedaan?” Zijn maten wezen hem erop dat hij in het heetst van de strijd was overgegaan in het fries!

Aan het einde van de bijeenkomst toen iedereen zijn zegje had gedaan, kreeg hij de kans om opnieuw zijn verhaal te houden. Onder één voorwaarde: “U kunt uw rede voortzetten, in voor ons verstaanbare taal.”