“Eens op een late namiddag begaf ik mij met de boot naar mijn fuiken. Echter door een stijve noordwester stond het water zo hoog, dat ik ze niet kon lichten. Wat nu?

Ik wist een plek, waar geregeld een paar wulpen kwamen. Als ik die kon schieten, zouden we een lekker maal hebben. Ik boomde er naar toe en ja hoor, ik kreeg ze onder schot en kon ze in de boot halen.

Heeft de mens een zesde zintuig? Plotseling kreeg ik een gevoel, of het niet vertrouwd was. Ik gaf er meteen aan toe en verstopte wulpen en geweer achter een hoop wrakhout, sprong in de boot, maakte het touw in de boot los en wierp het op de wal. De boot dreef naar zee.

En ja hoor, daar klonk al een stem: “Schipper, kom maar hier, ik zal je niet bekeuren, maar ik moet wel even met je praten.” Het was de politie.

Ik begreep, dat hij mij niet herkende, daar ik te ver weg was en bovendien de zuidwester op en de oliekleren aan had. Hoe moest ik nu thuiskomen, hij zou me zeker opwachten. Het was etenstijd en ik had honger.

Voorzichtig bomende trachtte ik de polder te bereiken om daar aan wal te gaan. Maar er stonden palen langs de dijk. Daar kon mij vijand achter zitten.

Teneinde raad, ik had ook al een half uur onder de fok gelegen, besloot ik het erop te wagen en even over de palen heen te kijken.

Het was wagen, want de maan scheen en ik dreef onder de maan. Hij zou me kunnen zien. Een buurman, die daar op een boerderij had gewerkt en net naar huis ging, zag me modderen en kreeg de situatie door. Hij riep luid: “Goeienavond …” en de naam van de politie.

Ik trok de enige conclusie en ging weer zeewaarts. Tot ´s nacht half één heb ik steeds maar weer geprobeerd aan land te komen. Enkele malen met door het koude water te lopen.

Tenslotte is het me gelukt door tot de heupen in het ijskoude water te duiken. Zie je, onder de maan kon hij me zien. Maar later stond de maan meer in het westen en toen kon hij me niet meer zien.

Hoewel ik dicht bij hem langs moest, kwam ik ongemerkt thuis en de volgende morgen heb ik mijn vangst en mijn spullen opgehaald, ook onopgemerkt. Ter ere van mijn ontsnapping hebben we de wulpen lekker opgepeuzeld.”